
علامه عبدالكربم مدرّس از بزرگترين علماي پيرو طريقت نقشبندي است وي، اين طريقت را از حضرت شيخ علاءالدّين اخذ كرده و دربارة مشايخ نقشبندي هم كتابهاي ارزشمندي نوشته است. اينك ترجمة زندگينامة خودنوشت ايشان نقل ميشود:
من، عبدالكريم فرزندِ محمّد فرزندِ فتّاح فرزندِ سُليمان و از قبيلة " هوز قاضي" هستم كه اكنون در مركز ناحية ( بخش) "سيد صادق" ودر روستاي" مايندول" بر چشمة " سهراوي سوبحانئاغا" و در روستاهاي مجاورِ آن ساكن هستند؛ درفصلِ بهار و ماه ربيع الاول سال 1323 هجري قمري[برابر با ارديبهشت 1284شمسي و ماهِ مه 1905ميلادي]، در روستاي "تكيه" در نزديكي بخش " خورمال" متولّد شدم...
ترجمه از عربي: استاد شيخ محمّدسعيد نقشبندي
در خاتمهي كتابِ ارزشمند"عيوبُ النَّفْس وأدويَتها"، تأليف امامِ عالِمِ عارف ابوعبدالرّحمن محمّد بن حسين سُلَّمي نيشابوري(رحمه ا...) (متوفّاي سال412 هـ .ق) چهارده وصيت،آمده است، كه در زير، ترجمة آنها ميآيد ـ خداوند، توفيقِ عمل عطا كند! :
شيخِ سُلّمي، ميفرمايد: شما را وصيّت ميكنم به «1. دوام مجاهدت [و مخالفت با نفس]، 2. خوردن حلال[و پرهيز از حرام]، 3. پوشيدنِ چشم از نظرِحرام و از شبهات، 4. حفظِ زبان از كلماتِ زشت و حرام و از سخنانِ بيهوده، 5. مراقبة قلب، 6. مراعات سِرّ [و باطن از خيالات]، 7. مهرباني و شفقت با خلق، 8. نصيحت و خيرخواهي آنان، 9.اينكه به درگاه خداوند، مناجات و تضرّع كنيد و از او بخواهيد تا اين مقامات[و احوال و اخلاق نيكو] را به شما ارزاني دهد، 10. متّهم داشتنِ نَفْس و سوءِ ظنّ به آن، و آن را، بد و بدخواه دانستن، 11. حُسنِ ظنّ داشتن به مردم، 12. خويش را در دلِ دوستانِ خدا جا دادن به وسيلة محبّتِ آنان، 13. احسان و نيكويي كردن با فقرا و بينوايان، 14. متخلّق شدن به اخلاق نيكويي از اين قبيل[و انجام دادن هر كار نيك] ».
..............................
۱. عيوبُ النّفس و أدويتها،قدّم لها محمّدامين عبدالهادي،الطبعةالثانية،دارالبيروتي، ص. 120.
حاج شيخ محمّد بهاءالدّين؛ متولد در 1252هـ . در روستاي تويله و متوفي و مدفون در همانجا به سال 1298 هـ . وي عارفي روشن ضمير و شاعري خوشسخن يود و پس از پدر به امر وي ، در سال 1283 هـ . بر جاي او نشست و تا سال فوت خويش در تويله مشغول ارشاد بود و افراد بسياري از محضر وي بهرهور شدند از او اشعاري فارسي برجاي مانده است تخلص شاعريش بها و بوالبها بوده است.