نقشبندیه

توضیح لوگو: عبارت« بسمه سبحانه و تعالی» به خط حضرت حاج شیخ احمد شمس‌الدّین نقشبندی،فرزند چهارم حضرت شیخ سراج الدین. مشايخ نقشبندی هورامان همواره عبارت« بسمه سبحانه و تعالی» را (به همين صورت) در آغاز مكتوبات و نامه‌هاي خود مي‌نوشته‌اند.

...........................................
« نقشبندي طريقتي است منسوب به خواجه بهاء‌الدّين محمّد نقشبند بخارايي(791 ـ 717 هـ). ولي بهاءالدّين را بنيانگذار و مؤسس آن نمي‌توان شمرد، طريقة او به حقيقت دنبالة طريقة خواجگان است، طريقه و سلوكي كه خواجه يوسف همداني(535 ـ 440هـ) و خواجه عبدالخالق غجدواني(575 ـ493 هـ)، بنيان نهاده بودند.
اين طريقت بر سنّت و شريعت و دوري از بدعت استوار است و تأكيد دارد و همين باعث شده است كه در شرق و غرب جهان اسلام،گسترش يابد و به خصوص، روش عرفاني علما و فضلا و ادبا و فقهاي اسلام بشود؛ شيخ ابن‌حجر هيتمي (974 ـ 909 هـ.)، عالم و فقيه مشهور اهل سنّت گفته است:« الطريقة العلية السالمة من كدورات جهلة الصوفيه، هي الطريقة النقشبندية».
در اين طريقت همه اعمال بر اساس شريعت و سنّت پيامبر انجام مي‌شود و انجام دادن بدعت‌ها در آن حرام است. نقشبنديان رقص كردن،تيغ و چاقو زدن و آتش خوردن را حرام مي‌دانند و همچنين استفاده از موسيقي در هنگام ذكر و هر عملي را كه در شريعت نهي شده، ناپسند مي‌دانند. تقريبا تمام مشايخ اين طريقت عالماني ديني و آگاه به فقه و شريعت بوده‌اند.
همۀ مشايخ متّفقاً گفته‌اند كه: ركن ركين طريقت نقشبندي، التزام شريعت است و اتّباع سنّت. در كلمات «خواجه بهاءالدّين نقشبند» و ديگر پيشوايان اين طريقه، جاي جاي بدين معني اشاراتي مي‌يابيم.

از بهاءالدّين پرسيدند: « شما را به چه توان يافت؟ فرمودند به تشرّع». و نيز همو گفته است:« مسلماني و انقياد احكام و رعايت تقوی و عمل به عزيمت و دور بودن از رخصت‌ها، به قدر قوّت، همه نور و صفا و رحمت است، و واسطۀ وصول به درجات ولايت است». و در شبي كه بهاءالدّين را از خود غيبتي افتاده بود، در واقعه، «خواجه عبدالخالق غجدواني» بدو گفته بود كه: « در همۀ احوال، قدم بر جادۀ شريعت و استقامتِ امر و نهي مي‌بايد نهاد و عمل به عزيمت و سنّتمي‌بايد كرد و از رخصت‌ها و بدعت‌ها نيك دور مي‌بايد بود و در همۀ احوال و افعال و اقوال،احاديثِ مصطفی (ص) را پيشواي خود مي‌بايد داشتن و دايماً متفحّص و متجسّس از اخبار رسول(ص) و آثار صحابۀ كرام او (رض) مي‌بايد بودن و در عمل به موجب آن كوشيدن».

و نيز خواجه بهاءالدّين« مي‌فرمودند: ما هرچه يافتيم به فضل، به بركت عمل كردن به آيات قرآن و احاديث نبويه و طلب كردن نتيجه از آن عمل و رعايتِ تقوی و حدود شرعيه و قدم زدن در عزيمت و عمل كردن به سنّت و جماعت و اجتناب از بدعت بود».

و خواجه عبدالخالق غجدواني در وصايا مي‌گويد: « بر تو باد بر سنّت و جماعت، ملازمت نمايي و بر طريقتِ سنّت قدم زني كه هرچه نو بيرون آورده‌اند، آن مخالف سنّت و جماعت است...».

مكتبِ نقشبندی آن گونه مراتب شیخی و مرشدی را كه جز نام و مقام چیزی در درون نداشت و از حقیقت ارشاد و تصوف دور شده بود و پوست بی‌مغزی را می‌مانست، رد می‌كرد. خواجه عبدالخالق می‌گفت: « درِ شیخی را دربند و درِ یاری را بگشای ».

اين طريقت، چله نشینی و خلوت‌گزینی و پرسه و سیر و تكدّی را با شعار «خلوت در انجمن و سفر در وطن» طرد كرد. صوفی نقشبندی باید به ظاهر با خلق باشد و به باطن با حق، با مردم درآمیزد و از بیكارگی و یاوگی بپرهیزد. سخن عبدالخالق غجدوانی است كه: « درِ خلوت را در بند و در صحبت را گشای ».
...........................................

نقشبنديه عجب قافـلـه سـالارانـنـد!
كه برند از ره پنهان به حـرم قافله را
از دل سـالك ره، جاذبۀ صحبـتـشان
مي‌برد وسوسۀ خلوت و فكر چله را...
همه شيران جهان، بسـتۀ اين سلـسله‌اند، روبه از حيله چه‌سان بگسلد اين سلسله را ؟
...................... مولانا عبدالرحمن جامی

این وبلاگ، شامل مطالبي است دربارۀ عرفان،طريقت نقشبندی،حضرت مولانا خالد ذي‌الجناحين شهرزوري(متوفای 1206 شمسي). و مشايخ نقشبندی كردستان؛ به ويژه پيرانِ هورامان :
حضرت شيخ عثمان سراج الدّين (متوفای 1245 ش.). حضرت شیخ محمّد بهاءالدّين(متوفای 1259 ش.). حضرت شيخ عبدالرحمن ابوالوفاء(متوفای 1247 ش.). حضرت شيخ عمر ضياءالدّين(متوفای 1279 ش.). حضرت شيخ احمد شمس‌الدّين(متوفای 1268 ش.). حضرت شيخ علي حسام‌الدّين(متوفای 1318 ش.). حضرت شيخ محمّد نجم‌الدّين(متوفای 1297 ش.). حضرت شيخ محمّد علاء‌الدّين(متوفای 1333 ش.). حضرت شيخ محمّدعثمان سراج‌الدّين ثاني(متوفای 1375 ش.). و ديگر بزرگان اين خاندان و علمای پيرو اين طريقت.